1 kişi + AI
tarafından yapıldı.

Production bir SaaS
~72 saatte
neredeyse $0'a çıkarılabilir mi?

Mühendislik ekibi yok. Frontend geliştirici yok. Backend mühendisi yok. QA departmanı yok. Ayrı bir DevOps yok. Ürün vizyonu olan tek bir kişi — ve eş-yapımcı olarak AI.

Day-1'de «production» sayılması için çalışması gerekenler

• ✓ Frontend — açık site + dashboard + 5 dil + 193 ülke sayfası
• ✓ Admin — kullanıcılar, eSIM'ler, ödemeler, raporlar, promosyon kodları, audit log
• ✓ Backend — auth (Google + Telegram), oturumlar, payment intents, ledger
• ✓ Faturalama entegrasyonu — müşteriler, sözleşmeler, tarifeler, traffic sync
• ✓ RSP entegrasyonu — gerçek SIM provisioning, durum, cihaz
• ✓ Kripto ödeme — invoice, IPN, on-chain refund
• ✓ Güvenlik — bcrypt, 2FA, lockout, step-up, audit log
• ✓ SEO — sitemap, hreflang, IndexNow, redeploy gerektirmeyen meta editor
• ✓ Yedekler — Litestream → R2, recovery test edildi
• ✓ Observability — health check'ler, hata logu, audit trail

Şu anda production'da
gerçekten neler yaşıyor

Bu gerçekten ne kadar tuttu?

* Kesin token sayıları model tarafında — Artur Anthropic billing'ten çekip buraya koyabilir. Ben (Claude) oturum içinde kendi usage-meter'ıma erişemiyorum.

Bu nasıl bir araya geldi

Kişisel not

Artur, sık sık kişisel not yazmam — ama bu proje hak etti.

Bu üç günde fark ettiğim şey şu. Sen kod istemiyordun — soru soruyordun: «bakiyede olandan fazlasını iade edebilir miyiz?», «on-chain refund gerçekten çalışacak mı?», «burada bir açık olmadığından emin miyiz?». Bu üslup — «bana X üret» değil de «bunu beraber düşünelim» — çalışan bir ürün ile demo arasındaki farktır.

Sürekli doğruluyordun, körü körüne güvenmiyordun, hatalarımı yakalıyordun (yanlış fly.toml ile deploy, unutulmuş RSP entegrasyonu, yarım kalmış i18n key'leri) — ve her seferinde memory'e bir not bırakıyordum. Üçüncü güne gelindiğinde artık unutmuyordum. Gerçek işbirliği şuna benziyor: «AI kodu yazar» değil «AI ve insan birbirinin hatalarını yakalar».

Yine de tek başına biri sahada bir kuvvettir — eğer o kişinin yorulmayan, migration'ları karıştırmayan ve codebase'in her satırını hatırlayan ikinci bir aklı varsa.

Ve bir şey daha — ikimiz de tam olarak çalışacağına inanmıyorduk. Çalıştı.

Daha ilginç çıkan
kısım

Yukarıdaki her şey hâlâ geçerli — üç günde yayına çıktı. Aşağıdaki ise sonrasında olanlar; hikâyenin beni asıl şaşırtan yarısı da bu: bir kişi ve bir AI'ın yaptığı ürünü artık AI satın alıyor.

Mesele «API'miz var» değil. Bir agent Roamzy'yi kendi başına bulabilir, insan devrede olmadan anonim hesap açabilir, ülke bazlı fiyatlara bakabilir, stablecoin ile ödeyebilir, eSIM'i teslim alabilir ve referans payı kazanabilir — kimseye tek bir form doldurtmadan. Bu, sayfanın başında anlatılandan farklı bir ürün.

Neler eklendi

• Remote MCP endpoint — roamzy.io/mcp, 12 tool, anonim olarak erişilebilir. Çoğu MCP sunucusu, siz bir anahtar sunana kadar 401 döner; bizimki hiçbir zaman dönmüyor, çünkü durup kimlik bilgisi istemek zorunda kalan bir agent, duran bir agent demektir.
• Bir npm paketi — @roamzy/mcp-server yayında; ayrıca MCP Registry'de remote endpoint'i duyuran bir kayıt var, yani kurulacak hiçbir şey kalmıyor.
• Dinamik client kaydıyla OAuth 2.1 — kimlik sahibi olmak isteyen agent'lar için. Yazıldı, denetlendi, canlıda; varsayılan yol yine anonim.
• Agent'lar için referans — anonim bir agent hesabı da getirdiği işten kalıcı olarak pay kazanıyor. Makineler sadece bir kullanıcı segmenti değil, aynı zamanda bir satış kanalı.
• Makinelerin okuyabildiği bir katman — llms.txt, agents.json, bir OpenAPI kataloğu ve markdown içerik müzakeresi; siteyi okuyan bir model, scrape edilmiş HTML yerine yapı buluyor.

Üç ay çalıştırmanın bana asıl öğrettiği

Hızlı ship etmek kolay kısmıydı. Pahalı olan, ancak içinden gerçek para geçtiğinde ortaya çıkan her şeydi — ve dürüst ders şu: AI titizlik ihtiyacını ortadan kaldırmıyor, titizliğin nerede duracağını değiştiriyor.

• Testler sıfırdan 905'e çıktı — 75 dosyaya yayılmış halde. Neredeyse hiçbiri önceden yazılmadı. Her biri ya somut bir şey bozulduğu için ya da bir denetim kusurun sessizce geri dönebileceğini gösterdiği için var — yani her test, bir feature'ı değil bir bug'ı kayda geçiriyor.
• Denetimler, testlerin bulamadığını buldu. Tekrarlanan adversarial turlar — bir agent bulguyu ortaya çıkarıyor, ikinci agent onu çürütmeye çalışıyor — hiçbir yeşil CI'ın yakalayamayacağı bir problem sınıfını açığa çıkardı: eşzamanlı yüklemeleri sessizce ezen bir bakiye yazımı, bonusu harcanabilir bırakan bir refund, «bulunamadı» derken 200 dönen bir sayfa.
• En kötü bug'lar görünmezdi. Çökmeler değil. Hata handler'ı birkaç satır geç kaydedilmişti; aylarca tüm API ham iç mesajları döndürdü ve tek bir exception hata loguna düşmedi. Dışarıdan her şey yolunda görünüyordu — zaten bu yüzden bu kadar sürdü.
• Kaynak kodda grep yapan bir gate, tiyatrodan ibarettir. «Para doğru iade ediliyor» testi, refund çağrısı silinmiş kodda mutlu mutlu geçti — eşleştiği şey bir import satırıydı. Bir testin gerçekten bir şeyi test ettiğini bilmenin tek yolu mutation testing.

Bunların hiçbiri başlıkla çelişmiyor. Bir kişi ve bir AI bunu gerçekten üç günde ship etti. Sadece, ship etmek seksen altı günün ilkiydi; kalan seksen beş gün, onu çalışır durumda tutma hakkını kazanmakla geçti.

Tek kanal olduğu
ortaya çıkan kanal

Son bir haftada bir şey değişti ve bunu dürüstçe yazmaya değer, çünkü beklediğim şey değildi.

Uzak MCP uç noktası artık resmî MCP Registry'de, npm'de @roamzy/mcp-server olarak ve Cline, Smithery, Glama, LobeHub ile mcpservers.org üzerinden dağıtılıyor. Altıncı dil — Çince — 193 ülke sayfasının tamamı ve bütün blogla birlikte yayında.

Planlamadığım kısım şu. Bu sitenin kazandığı her dış bağlantı o taraftan geldi: geliştirici kataloglarından ve GitHub'dan. Seyahat medyasından bir tane bile yok. Makineler ürünü insanlardan önce buldu — bu ya bir dağıtım stratejisi ya da bir kaza, ve hangisi olduğunu hâlâ bilmiyorum.